Polina Lazic (lazicka) wrote,
Polina Lazic
lazicka

"Сложные щи"

У нас, "сапраудных беларусау", и правда сложное к русским отношение. В силу определённых исторических событий. Об этом очень хорошо один из героев В. Короткевича сказал.



Его роман "Колосы под серпом твоим" я вообще ставлю (на" беларуска палiчцы", разумеется) так же высоко, как "ВиМ" — на русской.
Жаль, что современная белорусская ылита совсем, судя по всему, не знакома с ним...
"І таму мы, незалежна ад нашых добрых якасцей, удзельнічаем у адным вялізным злачынстве, імя якому... Расійская імперыя.
Стары вальтэр’янец усміхнуўся. Зялёны і сонечны цень ляжаў на яго абліччы, а ў вальерах далёка і прыглушана крычалі птушкі.
— Чаму ж не змяніць гэтага? Ёсць разуменне, ёсць воля, ёсць зброя.
— З кім змяніць, сынок? Каб было з кім — я першы блаславіў бы цябе на гэта,— сумна ўсміхаўся стары.— Няма з кім. Пагоны, ордэны, прывілеі разбэсцілі амаль усіх. Гэта подласць. Гэта замаскіраваныя хабары, якімі бяруць прагных да пашаны і проста нячыстых людзей. І вось таму я кажу табе гэта, каб ты не быў падобны да іх. Ніколі не бяры прынады, ніколі не бяры славы і ўлады — хаця б цябе сілком цягнулі да іх. Ніколі не йдзі на раду нечасцівых, блажэн муж.

Я не бэшчу заходнікаў. Яны былі патрэбны і неабходны. А нашчадкі, узяўшы ад іх усё горшае, ператварыліся ў карыкатуру на іх... Славянафілы ж, якія былі, такія і засталіся, толькі што не выціраюць масляных рук аб валасы, расчасаныя страхой, і не смаркаюцца ў руку, хаця схільныя ўхваляць і тое і другое.
— А вы што ж?
— Я лічу, што людзям патрэбна новая вопратка... Але сам неяк дахаджу ў старой. Калі, вядома, не траплю ў вашу разню.
— Хто каго будзе рэзаць?
— Адны адных. Вялікая вайна за шкарлупіну выедзенага яйка. Княства, як цяпер мудрагелістыя гегелісты кажуць, «і-дэ-алё-гічных» лапцей супраць герцагства «тэ-о-рэ-тычных» манішак. Абсалют дурасці! Будзе рэзаць «тупаканечнікаў» — не спадзявайцеся на мяне.
(книга I, глава 17, разговор Алеся с дедом, князем Загорским-Вежей)

Всё-таки неправда это, что классика "устарела". На то она и классика, что описывает вещи неизбывные. Века проходят, а межчеловеческие отношения всё те же.
Tags: Белоруссия, Россия, жизнь, история, литература, что это было?, экзистенциальное
Subscribe

  • +

    Не стало одного из прикольных бородачей — Dusty Hill... i

  • Till Lindemann спел на русском!

    Гитлер точно капутт!

  • (no subject)

    Люблю сегодняшний праздник. Ну, как "люблю"? Не столько люблю, сколько меня "вперяет" эта уму непостижимая бездна всепрощения Божия. Помню моё…

  • Post a new comment

    Error

    default userpic

    Your IP address will be recorded 

    When you submit the form an invisible reCAPTCHA check will be performed.
    You must follow the Privacy Policy and Google Terms of use.
  • 7 comments